Tılsım’dan nefes almam 2014 Mayıs ayında Özdere’de gittiğim nefes kampına denk düşer. Tüm koçlar kendini tanıtırken kendini nasıl anlattığını anımsıyorum. Ama sonrasında kendimize koç seçmemiz istendiğinde onu çok da bilinçli seçmedim. Zaten hayatımızda büyük dönüşümleri yaratan seçimlerimiz çok da bilinçli olmuyor, öyle değil mi? O kampa gidiş nedenim olan duygusal blokajlarım kafamda çok netti. Ancak Tılsım’la çalışırken fark ettim ki transformal nefes sadece nefesi alanı değil, onu yönlendireni de değiştirebilen bir deneyim. Gerçekten çok şefkatli, açık sözlü, beraber çalışılması çok keyifli birisini bulmuştum. Sonrasında da başka bir transformal nefes koçuna gitmeye hiç gereksinim duymadım. Çünkü bu seanslarda çalıştığımız kişiye içimizi de açık kalplilikle açabilecek kadar inanmamız gerekiyor.

Nefes deneyimimden de kısaca bahsetmem gerekirse, belki en vurucu anımı yazmam lazım. Babamı geçen yaz kaybettikten sonra bir süre hiç uyuyamadım. Bir gün Tılsım’a nefese gittim ve seans bittikten sonra günlerce uyuyamadığım ölçüde rahat ve huzurlu uyudum. Bunun mantıklı bir cevabı, o nefeste ne değişti de uyuyabildiğimin yanıtı gerçekten ben de yok. Transformal nefes her neyi dönüştürüyorsa fiziksel olarak kendimizi daha canlı hissetmemizin yanında, ruhsal ve duygusal olarak da içte bir şeyleri iyileştiriyor. Düzenli olarak yapıldığında ise içerideki dünya değişiyor ve bu dışarıdaki deneyimleri de değiştiriyor. Sanırım nasıl bir mucizeden bahsettiğimi anlayabilmeniz için önce bunu deneyimlemeniz gerekiyor. Herkesin kendi yolculuğunda kendisinin en mutlu, en sevgi dolu ve en iyi versiyonunu bulabilmesi dileklerimle…