Ben Pi miyim? Bengal kaplanıyla kayıktayım. Zifiri karanlık. Su sakince. Arkamda Bengal kaplanı. Sabah olacak. Sabah olacak. Sabah olacak. Sabah olmuyor. Çok karanlık. Korkuyorum. Hayır, korkmuyorum. Korkacak ne var şu an? Sabah olacaksa, neden korkayım? Sabah uzun, gecenin sabaha dönen hali kısa. Doğanın kanunu bu, aydınlıktan önce karanlık olur. Sıradaki aydınlıksa, neden üzüleyim. Kim için? Onun için mi? Kendim için mi? Ne için? Neden korkayım, hep dediğim gibi “nefes alamıyorum” mu diyeceğim. Ama ben nefes alıyorum. NEFES ALIYORUM. Nefes alıyorum, şu anda nefes alıyorum. Başkası için nefes alamam. Aldığım nefes tek bir kişi için, o da ben. Geçmişte nefes alamam, bir tek şu anda nefes alabilirim. Nefes alıyorum.